Marian Leon Fulman

Urodzony 27 marca 1864 w Starym Mieście, zm. 18 grudnia 1945polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny lubelski w latach 1918–1945. 13 maja 1889 przyjął we Włocławku święcenia kapłańskie. Za działalność patriotyczną był w 1894 więziony na Pawiaku i został wywieziony do Niżnego Nowogrodu. Po powrocie w 1907 był proboszczem w Częstochowie.

24 września 1918 został mianowany biskupem diecezjalnym lubelskim. Konsekrowany został 17 listopada 1918 w Warszawie. Był współtwórcą i pierwszym wielkim kanclerzem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1928 przeprowadził pierwszy synod diecezji. Aresztowany przez Niemców, więziony na zamku lubelskim w 1939, skazany na karę śmierci i przewieziony do obozu koncentracyjnego w Oranienburg-Sachsenhausen (1939–1940). Po zwolnieniu z Sachsenchausen internowany w Nowym Sączu (1940–1945).

10 listopada 1938 „za wybitne zasługi na polu pracy społecznej” został odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski. Jego imieniem nazwano w Lublinie jedną z ulic w dzielnicy Wrotków.